Najlepsza centrum opisowe

Teleradiologia (radiologia na drogę) – forma radiologii, tworząca w sklep telemedycyny. Stosuje w sobie elementy telekomunikacji, informatyki oraz medycyny, natomiast w szczególności radiologii.

Dzięki zastosowaniu innowacyjnych technologii kupi na zmianę specjalistycznych informacji przesyłając obrazy statystyczne, kiedy i aktywne (przesyłanie najdoskonalszej wartości zdjęć USG, MRI). Pozwala na ocenę na przestrzeń. Umożliwia przesyłanie obrazów o wielkiej rozdzielczości, a ponadto interaktywną transmisję audiowizualną z bogatą dokładnością a w momencie rzeczywistym. Systemy wideokomunikacyjne (wideokodery) idą na ogólnodostępnych cyfrowych liniach transmisyjnych ISDN, w europejskiej sieci Internet, a więcej na prostych satelitarnych.

Teleradiologia obniża koszty teleradiologia funkcjonowania szpitali oraz własnych części ochrony zdrowia. Tak zwane centra opisowe oferujące pomoce w kierunku teleradiologii stoją na wzór w Indiach, a oferują usługi dla szpitali w USA czy Wielkiej Brytanii. Zajmuje się w ostatni system różnice czasowe pomiędzy państwem, w jakim działa centrum opisowe, a państwami, w których są siedzibę szpitale. Dzięki temu kurs bycia wiele się obniża.

Pomoc techniczną w rozmiarze konfiguracji mebla oraz urządzeń diagnostycznych (TK, MR również pozostałe) dla potrzeb teleradiologii
Dostarczenie niezbędnych urządzeń do zrealizowania połączenia z własnymi pracowniami opisowymi (router, komputer, skaner dokumentów tekstowych)
Budowę i konfigurację oprogramowania do teletransmisji
Szkolenia personelu w charakterze obsługi systemów teleradiologicznych
Szkolenia personelu z poziomu połączeń telekonferencyjnych
Doradztwo ekspertów w terenie organizacji transferu danych w sali
Optymalizację protokołów akwizycji danych popularnych na urządzeniach TK i MR przez naszych radiologów
Doradztwo w charakterze wyboru łącza i organizacji dojazdu do budowy publicznej

T
eleradiologia stanowi zdalną ocenę (opis)
materiałów z diagnostyki obrazowej dla celów
diagnostycznych lub konsultacji (1, 2). Spośród ostatniego
powodu nie stanowi ona pomocą kierowaną bezpośrednio
do pacjenta, lecz jest grana pośrednio na jego
korzyść. Zawiera ona jakość zdalnego kontaktu między
specjalistami medyczny
mi (czy z udziałem
specjalistów informatyki medycznej i zabezpieczenia
technicznego transmisji). Prawdopodobnie być prowadzona
jako:
− tzw. usługa wewnętrzna – w domu przez ludzi
szpitala,
− usługa outsourcingowa – przez wyspecjalizowane
firmy zewnętrzne (tzw. centra opisowe),
− wersje mieszane lub skrojone pod nazwane potrzeby,
np. obszary o niskiej gęstości zaludnienia, trudnych
warunkach terenowych lub pogodowych.
Dziś w warunkach polskich są to wyjątkowo połą-
czenia punkt-punkt lub niskie architektur zamknięte.
Teleradiologia stała się możliwa dzięki:
− cyfryzacji materiałów (najczęściej obrazów, zestawów
obrazów, ewentualnie innych możliwościach o pacjencie
i produktów jego badań) z diagnostyki obrazowej,
najczęściej już wytwarzanych w aktualnej sytuacji,
− cyfrowej archiwizacji danych medycznych, a przez
to popularnemu, szybkiemu i stałemu dojazdowi do ba-
dań pacjenta,
− zapewnieniu tanich łączy transmisyjnych (najczęściej
sieci komputerowych) oraz sposobów informatycz-
nych (HIS, RIS, PACS) o właściwych parametrach
i wadach,
− powstaniu sprzętu umożliwiającego zdalny dostęp
do ludzi czy tylko niektórych funkcji stacji
diagnostycznych,
− zapewnieniu infrastruktury teleinformatycznej
umożliwiającej także dostęp do medium meto-
dą „zapamiętaj i prześlij” (ang.
store-and-forward
)
niewymagającej jednoczesnej obecności obu stron
komunikacji, jak również transmisję w sezonie rzeczywistym
(ang.
real-time
).
Do powstania i wzroście teleradiologii przyczyniły
się również:
− ograniczona dostępność do wysoko wykwalifiko-
wanych specjalistów medycznych,
− coraz większe zastosowanie diagnostyki obrazowej
w opiece zdrowotnej,
− potrzeba zapewnienia dostępności przedmiotowych
usług bez sensu na chwilę dzienie i dzień tygodnia,
zarówno w systemie pilnym,
− możliwość szybkiego uzyskania tą ważną (bez powodu
na droga) tzw. drugiej uwag w ważnych przy-
padkach,
− pojawianie się zupełnie nowych metod wykraczają-
cych poza dotychczasowe doświadczenia (np. MRI/
EEG) oraz konieczność pracy i pomocy,
− zapewnienie odpowiedniej jakości zdalnych usług
tego standardu,
− nacisk pacjentów na podniesienie jakości opieki
zdrowotnej,
− konieczność poszukiwania przez placówki opieki
zdrowotnej rozwiązań popularniejszych i pomagających
lepsze zarządzanie zasobami.
Doskonała klasa usług telemedycznych zapewne stanowić
zapewniona przez:
− odpowiednią infrastrukturę techniczną,
− bezpieczeństwo danych i kontakt do nich na podstawie
dostępu koniecznego,
− selekcję specjalistów,
− standaryzację procedur (przygotowania pacjenta,
obrazowania, komunikacji, transmisji danych a ich
kompletności itd.),
− specjalizację w zasięgu schorzeń, rodzaju obrazowa-
nia (w obecnym jednocześnie wieloma metodami) itp.,
− wydajną organizację pracy,
− stosowanie systemów ochronie jakości (zapobieganie
błędom, wyrywkowa kontrola przez ekspertów,
peer-review itp.),
− procedury awaryjne i porada techniczną.
Wady teleradiologii i zagrożenia dla jej wzrostu
stanowią:
− brak standardu komunikacyjnego i kształtu da-
nych dla wszystkiej usługi teleradiologicznej – standard
DICOM 3.0 definiuje format zdjęć, natomiast brak
jest standaryzacji formatu zlecenia, dodatkowych